Müzdelife'de Gecelemek

Müzdelife’de Gecelemek Hacı, Müzdelife’ye hangi vakitte ulaşırsa ulaşsın varır varmaz akşam ve yatsı namazlarını tek ezan iki kametle cem ve kasr eder. Akşam namazını üç yatsı namazını iki rekat olarak kılar ve iki farz arasında başka namaz kılmaz. Hacı bu geceyi Müzdelife’de geçirir, erken uyumaya gayret eder ki, böylelikle Kurban Bayramının birinci günü yapması gereken hac ibadetlerini yapsın.

Gücü yetmeyen kadınlarla küçük çocukların ve onların durumunda olanların, Müzdelife’den Mina’ya gece yarısından, ayın batı şından sonra inmeleri caizdir. Esma’nın azatlısı Abdullah’ın rivayet ettiğine göre o Müzdelife’de kalma gecesi Müzdelife yakınlarında konakladı, sonra şöyle dedi: “Oğulcuğum ay battı mı? Ben, “Evet’’ dedim.

O, “Haydi yola koyulunuz’’ dedi. Biz de yola koyulduk, Aka be Cemresine taş atıncaya kadar yolumuza devam ettik. Sonra geri döndü ve konaklama yerinde sabah namazını kıldı.

Ben ona, “gördüğüm kadarıyla biz çok erken davrandık’’ deyince şöyle dedi: “Oğulcuğum, Resulullah sav kadınlara ve zayıflara izin verdi.’’ (Buhari, Müslim) İbni Abbas ra rivayetinde ; “Ben Müzdelife gecesi Resulullah sav’in, yakın akrabaları ve aile halkı arasından önden gönderdiği güçsüzler arasında bulunuyordum.’’ şeklinde gelmiştir. (Buhari, Müslim) Hz. Aişe ra rivayetinde de şöyle geçmektedir: “Müzdelife ge cesi, Sevde Resulullah sav’den, insanlardan önce ayrılmak için izin istedi. Ağır bir kadın idi.

Peygamber sav ona izin verdi.’’ (Buhari, Müslim) Diğer bir rivayette hz. Aişe şöyle demiştir: “Kurban bayramının birinci gününün gecesi Peygamber sav Ümmü Seleme’yi gönderdi, o da tan yeri ağarmadan önce Cemreye taş attı, sonra gidip ifada tavafını yaptı.’’ (Ebu Davud, Nesai) İkinci fecir ortaya çıktıktan sonra erkenden sabah namazı kılınır. Sonra da Meş’ari Haram’ın yanında vakfe yapar, kıbleye yönelir, Allah’a dua eder, tekbir ve tehlil getirir.

O’nu tevhid eder. (Buhari, Müslim) Ellerini kaldırarak bol bol dua eder. Sabah iyice aydınlanıncaya kadar bu halde devam etmesi müstehaptır. Müzdelife’nin her yeri vakfe yeridir.

Çünkü Resulullah sav, “Ben burada vakfe yaptım. Cem’in (Müzdelife’nin) her tarafı da vakfe yapılacak yerdir.’’ buyur muştur. (Müslim) Ortalık iyice aydınlanınca, güneş doğmadan önce Müzdelife’den Mina’ya doğru yola çıkılır. Bu günde yedi tane küçük çakıl taşı toplamak sünnettir.

Çünkü Resulullah sav ancak Meş’ari Haram’dan Mina’ya gitmek üzere ayrıldığı vakit kendisine taş toplanmasını emretmişti. Abbas’ın oğlu el Fadl şöyle demiştir: “ Resulullah sav bana, devesi üzerindeyken Akabe cemresine taş atacağımız sabah, “git bana taş topla’’ dedi. Ben de ona yedi tane küçük taş topladım.Taşlar avucundayken onları silkelemeye ve şöyle demeye başladı: “İşte bu taşlar gibi atınız.

Sakın dinde aşırıya gitmeyiniz. Çünkü sizden öncekileri dinde aşırıya gitmek helak etti.’’ (Nesai, İbni Mace) Efdal olan budur. Bununla birlikte taşları nereden toplarsa toplasın caizdir.

Mutlaka Müzdelife’den toplanma şartı yoktur. Mina’dan da toplanabilir. Sünnet olan, bu günde Akabe cemresine atılacak yedi tane küçük çakıl taşı toplamaktır.

Diğer üç gün için; her gün Mina’dan yirmibir tane taş toplar ve bunları üç tane cemreye atar. Müzdelife’deki hikmetlerden biri Allah’ın azametidir. Hacıların zenginlikleri Arafat’ta kaldıkları büyük klimalı çadırlardan, açık büfe yemeklerden, geldikleri vip otobüslerden ve aldıkları kaliteli hizmetlerden ayan beyan görünür.

Aynı durum Mina’da da geçerlidir. Hatta Mina’da kraliyet ailesinin misafirhanesi bulunuyor ve oradaki lüksü anlatmak bile zordur. Müzdelife’ye gelince sabah namazına kadar oradaki herkes zenginliğin her tür görüntüsünden mecburen uzak kalmaktadır.

Zengin fakir, yaşlı genç, patron işçi, kuvvetli zayıf, rütbeli er ve kadın erkek yediden yetmişe herkes boş bulduğu bir alana kendini atar akşam ve yatsı namazlarını kılar ve dinlenmeye çeki lir. Çok zengin bazı insanların yol kenarına bir hasır atıp üstünde dinlenmeye çalıştığını herkes görebilir. Beş yıldız otellerde konaklayan bazı hacıların Müzdelife’de tuvaletlerin dibinde toz ve toprağın içinde konakladıklarını görmek en normal hallerdendir.

Yani azamet ve yücelik tümüyle Allah’a aittir. Müzdelife hacılara bunu anlatmaktadır... Hacı, Mina’ya doğru yol alırken çokça telbiye getirir.

Muhassir denilen yere varınca, kimseyi rahatsız etmeksizin hacının biraz hızlıca yürümesi müstehaptır. Çünkü Resulullah sav böyle yapmıştır. (Müslim) Muhassir vadisinde Allah azze ve celle Ebrehe’nin Fil ordusunu Ebabil kuşları ile helak etmiştir. Bir kavmin helak olduğu yerden geçerken ağlamaklı ve hızlı bir halde geçmeyi Resulullah sav sahabesine ve ümmetine tavsiye etmiştir.

Mina dağlar arasında kalan uzunca bir vadidir. Burada hacıların konaklamaları için on binlerce çadır kurulmuştur. Tünellerde ve taşlamanın girişinde gerçekleşen izdihamda binlerce hacı vefat etti.

Allah muhafaza şiddetli bir yağmur yağıp orayı seller götürse büyük bir facia yaşanır. Çadırlarda büyük bir yangında olabilir. Bu ve buna benzer bir çok korku senaryosu üretildiğinde ve hacılara bunlar aktarıldığında elbette bu ibadetten vaz geçmeyeceklerdir.

Çünkü Müslümanın kalbindeki Allah korkusu bütün korkuların üzerindedir.